is een iconisch Nederlands molenlandschap in de Alblasserwaard, wereldberoemd om zijn 19 historische molens, die samen met dijken, boezems en gemalen een uniek bewijs zijn van de Nederlandse strijd tegen het water en waterschapsgeschiedenis. Sinds 1997 staat het gebied op de UNESCO Werelderfgoedlijst omdat het een uitzonderlijk staaltje Nederlandse watertechnologie en landschapsontwikkeling toont, waarbij verschillende fasen van waterbeheer (middeleeuwen tot modern) zichtbaar zijn. 

• Unieke concentratie molens: Nergens ter wereld staan zoveel molens zo dicht bij elkaar op een kleine ruimte.
• Waterbeheer in actie: Het is een levend monument van hoe Nederlanders het water eeuwenlang hebben bedwongen, met een systeem van dijken, reservoirs, sluizen en molens.
• Historisch verhaal: Het complex, met molens uit circa 1740, toont de evolutie van waterbeheer van poldermolens naar moderne gemalen.
• Landschap en cultuur: Het biedt een schilderachtig, oer-Hollands beeld van een dynamisch werklandschap, waarin menselijk vernuft en de kracht van de natuur samenkomen. 

• De 19 windmolens, waarvan sommige van binnen te bezoeken zijn (museummolens).
• Een uitgebreid netwerk van dijken, waterwegen (boezems), sluizen en moderne gemalen.
• De persoonlijke verhalen van molenaars en machinisten die hier nog steeds wonen en werken.
• Mogelijkheden om per boot (rondvaart) of te voet/fiets het gebied te verkennen. 

De legende van Kinderdijk, verbonden aan de Sint-Elisabethsvloed van 1421,

vertelt over een drijvende wieg met een baby die in balans werd gehouden door een kat, waardoor het kindje gered werd; hieruit zou de naam ‘Kinderdijk’ zijn ontstaan, hoewel er ook andere theorieën zijn, zoals een dijk die vernoemd is naar ‘Jan der Kindere’ of een lage, ‘kinderlijke’ dijk.

De Legende van de Wiege en de Kat

• De Ramp: Tijdens de verwoestende Sint-Elisabethsvloed in 1421 braken de dijken en overstroomde het gebied.
• De Ontdekking: Na de vloed zagen overlevenden een wiegje op het water drijven, waaruit het geluid van een huilend kind kwam.
• De Kat: Een kat sprong heen en weer op de rand van de wieg, waardoor deze stabiel bleef en het kindje droog bleef.
• De Redding: Het wiegje werd naar de dijk gehaald en het kindje, later Beatrijs genoemd, bleek gered te zijn.
• De Naam: Vanaf dat moment zou de locatie bekend zijn als Kinderdijk, ter herinnering aan het geredde kind.

• Jan der Kindere: Een bewoner met veel kinderen, ‘Jan der Kindere’, zou in de buurt hebben gewoond, waarna het gebied naar hem vernoemd werd.
• Kleine Dijk: De dijk was mogelijk lager dan andere dijken en werd daarom ‘kinderdijk’ (kleine dijk) genoemd.